به‌گزارش خبرنگار میراث‌آریا، سیاوش شهبازی امروز دوشنبه ۲۷ بهمن‌ماه، با اشاره به اهمیت ثبت عرصه و حریم تپه گنج‌دره، اظهار کرد: ثبت دقیق عرصه و حریم این محوطه، نقش تعیین‌کننده‌ای در حفاظت اصولی و جلوگیری از تعرض‌های احتمالی به یکی از مهم‌ترین استقرارهای پیش از تاریخ دارد.
رییس گروه حفظ و احیاء بناها و محوطه‌های تاریخی استان کرمانشاه افزود: تپه گنج‌دره یکی از قدیمی‌ترین استقرارهای انسانی در دوران پیش از تاریخ محسوب می‌شود و شواهد باستان‌شناسی آن به هزاره نهم تا هزاره هفتم پیش از میلاد بازمی‌گردد. آثار به‌دست‌آمده نشان می‌دهد این محوطه در دوران نوسنگی پیش از تولید سفال، به‌صورت دهکده‌ای بسیار کوچک با خانه‌هایی ساده و ابتدایی شکل گرفته است.
او ادامه داد: با وجود تعلق این محوطه به دوره پیش از سفال، نمونه‌های اولیه سفال نیز در جریان کاوش‌های باستان‌شناسی کشف شده که نشان‌دهنده گذار تدریجی ساکنان به فناوری تولید سفال است و اهمیت این محوطه را در مطالعه روند تحول فرهنگی و معیشتی انسان دوچندان می‌کند.
این کارشناس باستان‌شناسی درباره پیشینه مطالعاتی این اثر گفت: تپه گنج‌دره پیش از انقلاب اسلامی طی چند فصل توسط هیئت‌های باستان‌شناسی خارجی مورد کاوش قرار گرفت و در ادامه نیز بازنگری مطالعات آن در سال‌های ۱۳۹۶ و ۱۳۹۷ توسط هیئت مشترک باستان‌شناسی ایران و دانمارک انجام شد که نتایج ارزشمندی درباره شیوه زندگی نخستین جوامع یکجانشین ارائه داد.
او تأکید کرد: این محوطه از نخستین نمونه‌های استقرار یکجانشینی انسان در دشت‌ها به شمار می‌رود و ثبت عرصه و حریم آن، زمینه حفاظت پایدار، انجام پژوهش‌های علمی آینده و معرفی شایسته این میراث ارزشمند به جامعه علمی و عموم مردم را فراهم می‌کند.
رییس گروه حفظ و احیاء بناها و محوطه‌های تاریخی استان کرمانشاه در پایان تصریح کرد: صیانت از تپه گنج‌دره، در واقع حفاظت از بخشی مهم از تاریخ شکل‌گیری تمدن انسانی است و باید در اولویت برنامه‌های حفاظتی میراث فرهنگی قرار گیرد.

انتهای پیام/